RSS

Medlem i NBU

Endeleg var det min tur til å bli medlem i Norske barne- og ungdomsbokforfattere

Ann Helen Kolås Ingebrigtsen debuterte med ungdomsromanen Sinne (2020), som handlar om ei ung jente med ADHD. Boka vann både Bokbloggarprisen og Årets Ulest. I haust gav ho ut sin andre roman, Eg blir her, også den for ungdom. 


Ann Helen Kolås Ingebrigtsen (f. 1980) er oppvaksen og busett på Valderøya i Giske kommune. Ho både underviser og skriv for ungdom. Foto: Caroline Odden Giske

     Kva betydde bøker for deg i oppveksten? 

Enormt mykje! Lånekortet blei stadig fullt (det var på den tida vi måtte skrive ned lånetitlane sjølve) og eg runda heile skulebiblioteket da eg gjekk i 3. klasse. Favoritten var Astrid Lindgren og Ekornløven, som eg lånte minst ein gong i året gjennom heile barneskulen. Først i vaksen alder kjøpte eg boka og har lese den for alle barna mine. Eg var medlem i fleire bokklubbar og slukte alt eg kom over, både av bøker og blad. Eg hugsa at eg las Fantomet- og Boingblada til bror min, og han las mine Tuppen og Lillemor. I ungdomsåra las eg alt frå Jostein Gaarder til Sagaen om Isfolket. Eg hadde også ein lang periode der eg las og skreiv mykje dikt, og favorittane var Inger Hagerup og Engelke Revold. Heldigvis har eg diktboka enno, det er veldig gøy (og flautt!) å lese no.

 

Kvifor ville du bli forfattar? 

Eg har alltid dikta historier så lenge eg kan hugse. Da eg var ni-ti år laga eg eigne aviser (dvs eg klipte ut bilete frå lokalavisa og dikta opp artiklar til) som eg delte ut til familie og vennar og kopierte opp vekeblad med saftige historier «frå røynda». Morfaren min skjønte tidleg kor glad eg var i å skrive, så han gav meg ei skrivemaskin som eg skreiv fleire noveller med. Han kjøpte også inn bøker sånn at vi barnebarna skulle ha noko å lese når vi besøkte han. Ein gong meinte han å kjøpe Asbjørnsen og Moe sine eventyrbøker, som han ville lese høgt for oss, men hadde ved ein feil kjøpt Brødrene Grimm. Det var herleg makabert og stoppa ikkje han frå å lese for oss.

 

 Kvifor valde du å skrive for barn og/eller ungdom? 

Det var eigentleg ikkje eit medvite val å skrive for ungdom. Eg prøver stadig å skrive for vaksne og yngre barn, men så pressar denne ungdomskarakteren seg på i alle manusa mine. Det er noko med den opprørske og sårbare tenåringen som appellerer veldig til meg. Ho vil liksom ut og kjempe. Eg arbeider også som lærar for ungdom, så ein kan jo begynne å lure på om eg kanskje heng attende i den tida sjølv. Når det er sagt, så er eg stolt over å få vere ungdomsbokforfattar. Barn og unge er dei viktigaste lesarane, og dei treng bøker å kjenne seg att i – både på godt og vondt.

 

 Finst det ein raud tråd eller fellesnemnar i bøkene dine? 

Med berre to utgitte bøker er det litt tidleg å seie, men eg har ein forkjærleik for ungdom som har det utfordrande på eit eller anna vis. Ungdom som slit med å passe inn. Akkurat som dei fleste ungdomsromanar. Men ein anna raud tråd er at eg skriv om ungdom som bur utanfor storbyen. Sjølv er eg oppvaksen på ei lita øy med få innbyggarar, så det ber nok bøkene mine også preg av. Det blir med andre ord ein del natur og ferjesamband.

 

 Er det noko du er spesielt opptatt av som forfattar? 

Eg er oppteken av å sigre over Internett. Konkurransen med sosiale media er stor og det kan vere svært utfordrande å få dei unge til å lese i dag. Det er jo ein evig kamp, men desto kjekkare når ein først får det til. Som nynorskforfattar må eg også slå eit slag for nynorsken og seie at eg er oppteken av å få fleire gode nynorskbøker ut til folket.

 

 Kva likar du å gjere når du ikkje skriv? 

Eg kjempar sjølv kampen mot Internett. Elles går eg ein del i fjellet og les mykje.

 

 Kva forventningar har du til NBU? 

Å få vere ein del av eit fellesskap der alle deler lesegleda og arbeider for å få litteraturen opp og fram? For ein draum!

 


Omtalar av Eg blir her

Omtalar av Sinne

Eg blir her

 

I juli kjem eg med ny bok. Det er ein ungdomsroman om forelsking, forviklingar og ein litt annleis pappa. 

Boka heiter Eg blir her og handlar om seksten år gamle Oda, som gler seg til å henge med kjærasten Sondre heile sommaren. Men når Daniel kjem til bygda blir alt ganske annleis. Kvifor dukkar han alltid opp der ho er, og irriterer henne? 

Samstundes må Oda takle ein pappa som drikk litt for mykje, og som har starta pub for turistane heime i stova si. Kvifor kan han ikkje vere som andre fedrar? 

Eg blir her er ein ungdomsroman om uventa kjensler, gode vennskap, vanskelege familierelasjonar - og Vestlandet. 


Eg håper du har lyst til å lese!

Bestille skrivekurs?

Ønsker du å bestille skrivekurs av meg? 

Eg har halde fleire kreative skriveverkstadar for ungdom, både korte kurs på to-tre timar, til over fleire dagar. I kursa mine viser eg smarte metodar og triks for å skrive ein god tekst. Du vil mellom anna få øve deg på å bygge opp ei spennande forteljing, lære korleis ein kan skape interessante karakterar, miljøskildring, konflikt og tema mm. Kort sagt; Kva det er som gjer ei historie spennande og korleis ein kan gi lesaren lyst til å lese vidare. 

Vi snakkar også om kva som gjer språket levande, og kvifor ein bør unngå klisjear. Du vil få fleire skriveøvingar undervegs, og kanskje kan vi lese tekstane våre høgt for kvarandre etter kvart? Men det siste er heilt valfritt. I kursa mine skal ingen føle på prestasjonsangst, kun skriveglede. 


Her kan du lese korleis det gjekk med ein av dei flinke ungdommane som har gått på skrivekurs hos meg: 



Sjølv blir eg aldri lei av å snakke om skriving, og eg synest det er skikkeleg kjekt å få leie ungdommar gjennom ulike skriveøvingar. Det er gull å få oppleve skrivegleda på nært hald, og ingenting er betre enn å få høyre at dei trivst. At dei held fram med å skrive etterpå, tar eg som ein stor kompliment. Trykker du på lenka, får du lese noko av det Marianna skreiv på kurset mitt. Er ho ikkje flink, vel?

Har du lyst til å bestille kurs av meg, kan du booke meg gjennom Forfattersentrum, eller kontakte meg direkte. 

Og du; Eg held gjerne skrivekurs for vaksne også!

Eg er Årets ulest 2021!

Jippi! Eg vann! "Sinne" er Årets ulest i kategorien Barn og ungdom. Tusen, tusen takk for all støtte og kjærleik - og ikkje minst stemmer. 

Tenk at så mange har stemt på "Sinne"! Det er heilt absurd, men fantastisk kjekt. Eg har fått heilt koko mange meldingar og gratulasjonar sidan finalen, og er SÅ takksam og glad. Det var ein fantastisk kveld på alle måtar. Eg fekk møte den superkoselege konkurrenten min, Eli Renate, som har skrive ei skikkeleg fin bok, og kjekke Karl Otto, som var finalist i kategorien Roman. 

Det var synd at dei andre finalistane ikkje kunne delta, men sånn er det dessverre i desse pandemitider. Men som Hasse Hope sa, vi får håpe å treffast på ein bokfestival (eller fleire) seinare. Tusen takk til Bookis, som arrangerte konkurransen og gjorde dette mogleg. Dette vil eg leve lenge på. 


Ps. Fleire av bileta er lånt frå nettet. 








Jippi! SINNE er finalist i Årets ulest!

 

Hurra! "Sinne" har kome heilt til finalen i litteraturkonkurransen Årets ulest. Dette er så kjekt! Eg er superglad, om må takke alle dei fine folka som har stemt meg vidare. Dette betyr mykje for meg. Temaet ADHD står meg nært. Ungdomsbøker enda nærmare. For ikkje å snakke om nynorsken. Det er heile TO nynorskbøker i finalen no. Det er så kult!


Å bli løfta fram og få litt ekstra merksemd er gull, for det er ikkje lett å bli lagt merke til i mylderet av bestseljarar, ranslar og pennalhus i bokhandlane. Heldigvis finst sosiale media, og lesande som går utover topplistene når dei skal finne den neste boka. Så får også dei mindre kjente bøkene ein sjanse.


I finalerunden er vi to bøker att i kategorien Barn og ungdom. Det er altså 50/50 sjanse for at boka mi går til topps. Eg skal ikkje nekte for at det hadde vore skikkeleg stas å vinne, men eg har ein verdig konkurrent og eg skal tole å tape for henne. Boka til konkurrenten min heiter "Ubetydelig, men redd" og er veldig fin. Sjekk den ut, om du ikkje allereie har gjort det. 


Meiner du at "Sinne" fortener å vinne, så blir eg sjølvsagt superglad om du har lyst til å stemme på meg. Det gjer du via Årets ulest sin profil på Instagram her. Avstemminga opnar måndag 10. januar, og du har lov til å gi 1 stemme om dagen fram til midnatt onsdag 19. januar. Finalen er i Oslo 27. januar. Det blir nok digitalt, men åh, så gøy det hadde vore om restriksjonane gjer det mogleg å få lov til å reise dit. 


Igjen; TUSEN TAKK til alle som har stemt på meg, og gratulerer til dei andre nominerte. Dette blir spennande!


Biletet har eg henta frå Kulturplot. Trykk her om du vil lese pressemeldinga.